Tijmen heeft staar Op de pagina van Fonds Kind & Handicap in kinderkrant Jong010 (april 2026) vertelt hij zijn verhaal.
Tekst: Suzanne Huig
Foto’s: Arjen Jan Stada
‘De pupil is het zwarte rondje in het midden van een oog. Voor een pupil zit een lens. Die lens is bij mij beslagen. Ik zie daardoor wazig. Ik zie ongeveer 25 procent van wat
anderen zien. Ik weet niet hoe het is om goed te zien want ik heb altijd zo gezien’, zegt Tijmen.
Tijmen: ‘Ik zie alles op meer dan 1,5 meter afstand nog minder goed. Ik zie dan bijvoorbeeld alleen de vorm van een gezicht. Ik zie dan niet of iemand lacht of boos kijkt.
Ik draag een bril zodat ik veraf iets beter kan zien, maar ik zie ook wazig met mijn bril op. Ik speel hockey. Ik zie de bal pas als hij bij mij in de buurt is. Ik weet dat de bal altijd in de buurt is van spelers. Ik houd de andere spelers daarom in de gaten als ik de bal niet zie. Er is geen bril die ervoor kan zorgen dat ik scherp zie. Ik kan wel aan mijn staar worden geopereerd als ik ouder ben. Ik kan dan nieuwe lenzen krijgen waardoor ik scherp kan gaan zien.’
‘Ik vind het soms lastig als ik iets niet kan zien wat anderen wel kunnen zien. Ik kan het bijvoorbeeld niet zien als de meester iets grappigs op het schoolbord tekent. Ik hoor mijn klasgenoten dan lachen terwijl ik niet kan zien wat de leraar heeft getekend. Ik deed vroeger alsof ik het wel zag en lachte gewoon omdat ik erbij wilde horen. Ik doe dat nu niet meer. Ik loop nu naar het schoolbord toe om het te kunnen zien of vraag aan een klasgenoot wat de leraar heeft getekend. Ik doe niet meer alsof ik iets zie om erbij te horen’, vertelt Tijmen.

Tijmen werkt in de klas bijna altijd op zijn laptop. ‘Ik kan op school niet zonder mijn laptop.Ik kan al mijn leerboeken en werkboeken op mijn laptop bekijken. Ik kan met de leesfunctie de teksten en opdrachten laten voorlezen. Ik kan de teksten ook makkelijk vergroten op mijn laptop. De letters van mijn toetsenbord zijn ook extra groot zodat ik ze goed kan zien. Ik kan daardoor beter typen’, vertelt Tijmen.

‘Ik heb ook dyslexie. Lezen is voor mij daardoor extra moeilijk. Ik gebruik op school een leespen als ik korte stukjes tekst bij bijvoorbeeld verhaaltjessommen moet lezen. Een leespen is een speciale pen die je over een tekst in een boek kunt bewegen. De pen leest de tekst dan hardop voor. Ik gebruik de leespen voor woorden of zinnen waar ik veel moeite mee heb’, legt Tijmen uit.


Tijmen: ‘Ik ben ook hoogbegaafd. Ik vind daardoor bijvoorbeeld andere dingen interessant dan de meeste kinderen. Ik ben bijvoorbeeld geïnteresseerd in het nieuws. Ik voelde me vroeger vaak anders dan anderen
door mijn staar, dyslexie en hoogbegaafdheid. Ik weet nu dat ik gewoon uniek ben zoals iedereen uniek is.’

Deel dit artikel: